เที่ยวโพบจิกา กังเตย ภูฏาน 2569 นกกระเรียนคอดำ ค่าเข้า

โพบจิกา (Phobjikha) เป็นหุบเขากว้างรูปตัวยูในเขตวังดูพโฮดรัง ภาคกลางของภูฏาน และเป็นที่ที่นกกระเรียนคอดำจากที่ราบสูงทิเบตบินมาพักหนาวทุกปี บนสันเขาที่ยื่นลงมากลางหุบเขามีวัดกังเตย (Gangtey Gonpa หรือ Gangteng Monastery) ซึ่งเป็นศูนย์กลางของสายปัทมลิงปะในนิกายนยิงมา หน้านี้รวมสองสิ่งนี้ไว้ด้วยกันเพราะเที่ยวพร้อมกันเสมอ ได้แก่ วัดและหมู่บ้านบนสันเขา กับพื้นที่ชุ่มน้ำที่นกใช้หากิน

หน้านี้เป็นหน้าใหม่ของคู่มือภูฏานในเว็บเรา ต่อยอดจากคู่มือเที่ยวพูนาคา ซึ่งเป็นเมืองที่คนส่วนใหญ่แวะก่อนขึ้นมาโพบจิกา และจากภาพรวมภูฏานจากไทย เราไม่ได้ไปเอง ข้อมูลมาจากแหล่งที่เปิดอ่านจริงเมื่อ 22 ต.ค. 2569 ได้แก่ ตารางค่าเข้าของ Bhutan Travel ปฏิทินเทศกาลของสมาคมผู้ประกอบการทัวร์ภูฏาน และบทความ Wikipedia กับ Wikivoyage ซึ่งเป็นแหล่งรอง เราจึงแยกให้ชัดว่าตัวเลขไหนเป็นข้อมูลทางการ ตัวเลขไหนเป็นแหล่งรอง และตัวเลขไหนที่แหล่งต่าง ๆ เขียนไม่ตรงกัน สำหรับเว็บไซต์ของ RSPN ที่ดูแลศูนย์นกกระเรียน เราเปิดได้เฉพาะหน้าแรกซึ่งไม่มีรายละเอียดค่าเข้าหรือเวลา

ข้อมูลหลักที่ตรวจแล้ว

อัตราแลกเปลี่ยนที่ใช้คือหนึ่งงุลตรัมเท่าหนึ่งรูปีอินเดียตาม Bhutan Travel และ 0.353 บาทต่อรูปีจาก ExchangeRate-API เมื่อ 20 ต.ค. 2569 ตัวเลขบาทเป็นการคำนวณของเราและอาจคลาดเคลื่อนตามวันที่จ่ายจริง

หุบเขาโพบจิกาคืออะไร

Wikipedia อธิบายว่าโพบจิกาเป็นหุบเขารูปตัวยูที่ความสูงราว 3,000 เมตร ด้านตะวันตกถูกกั้นด้วยเทือกเขาดำ (Black Mountains) ที่สูงกว่า 5,000 เมตรและแบ่งภาคตะวันตกกับภาคกลางของประเทศ หุบเขาครอบคลุมส่วนใหญ่ของตำบลโพบจิและกังเตย บางส่วนของตำบลอาทัง มีแม่น้ำ Nake Chuu และ Phag Chuu ไหลผ่าน พื้นกว้างเป็นทุ่งหญ้าและพื้นที่ชื้นแฉะที่มีไผ่แคระชนิด Yushania microphylla ขึ้นอยู่ซึ่งเป็นแหล่งอาหารของนก ชื่อโพบจิกาตามเรื่องเล่าในท้องถิ่นหมายถึงหุบเขากว้าง Wikipedia ย้ำว่าที่มาของชื่อมีหลายตำนานและเป็นเรื่องเล่าปากต่อปากมากกว่าหลักฐานเอกสาร

ประชากรราว 4,500 คน (Wikipedia ลงตัวเลข 4,716 ไว้ด้วย) ชาวบ้านจำนวนมากพูดภาษาถิ่นเญนคาหรือเฮนคา ซึ่ง Wikipedia อธิบายว่าเป็นภาษาถิ่นที่พบเฉพาะบางหย่อมของเขตตรงซาและวังดูพโฮดรัง พืชเศรษฐกิจคือมันฝรั่งพันธุ์ ซึ่งส่งไปอินเดีย Wikipedia เล่าว่าเคยมีแผนระบายน้ำพื้นที่ชุ่มน้ำเพื่อทำไร่มันฝรั่ง แต่องค์กรอนุรักษ์ รวมถึง RSPN ผลักดันให้รัฐบาลหยุดแผนนั้น เพราะนกกระเรียนมีความสำคัญทางศาสนาและทางการท่องเที่ยว นอกจากนี้ยังระบุว่าการวางสายไฟลอยฟ้าไม่ได้รับอนุญาตเพื่อปกป้องนก ปัจจุบันหุบเขาใช้สายไฟฟ้าฝังดินเชื่อมโครงข่ายแห่งชาติ

ข้อเท็จจริงเรื่องภูมิอากาศจาก Wikipedia คืออุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ยเดือนธันวาคม -4.8 องศาเซลเซียส สูงสุดเฉลี่ยเดือนสิงหาคม 19.9 องศา ฝนตกปีละ 1,472 ถึง 2,189 มิลลิเมตร และหิมะตกในช่วงหนาว Wikipedia เขียนว่าชาวบ้านบางส่วนและพระย้ายลงไปอยู่ที่วังดูพโฮดรังช่วงเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์เพราะหนาว ซึ่งเป็นข้อมูลที่ควรรู้ถ้าจะมาตอนนกยังอยู่

วัดกังเตย

วัดกังเตย (Gangteng Sang-ngak Chöling) ตั้งอยู่บนสันเขาที่ยื่นออกมาเหนือหุบเขา Wikipedia ระบุว่าก่อตั้งปี 1613 โดยเกียลเซ ปัทมะ ทินเลย์ (Rigdzin Pema Tinley 1564 ถึง 1642) หลานของปัทมลิงปะนักค้นพบสมบัติธรรม (เตอร์ตอน) ผู้มีชื่อเสียงของภูฏาน ชื่อกังเตยแปลว่ายอดเขา ตามคำทำนายของปัทมลิงปะที่ว่าลูกหลานจะสร้างวัดบนจุดนี้ ตอนแรกเป็นวัดหมู่บ้านเล็ก ต่อมาถูกขยายเป็นอาคารแบบซองโดยบุตรของท่าน

Wikipedia ระบุว่าวัดได้รับการบูรณะทั้งหมดระหว่างปี 2002 ถึง 2008 และสถาปนาใหม่เมื่อ 10 ต.ค. 2551 โดยมีพระบาทสมเด็จพระราชาธิบดีองค์ที่สี่ของภูฏานเสด็จ ปัจจุบันเป็นสำนักใหญ่ของสายปัทมลิงปะ และเหนือหมู่บ้านมีวิทยาลัยสงฆ์ชื่อ Do-ngag Tösam Rabgayling รายละเอียดสถาปัตยกรรม เช่น ไม้เสา หน้าต่างและจิตรกรรมภายใน เราไม่ได้ตรวจเป็นรายห้อง และไม่ขอเล่าเกินกว่าที่แหล่งอ่านได้

ค่าเข้าตามตารางทางการคือ 100 งุลตรัม เวลา 08.00-17.00 น. พักเที่ยง 11.30-13.00 น. ซึ่งแปลว่าถ้าไปช่วงเที่ยงอาจเข้าไม่ได้ ควรวางเวลามาถึงช่วงเช้าหรือบ่าย ข้อควรทำคือแต่งกายเรียบร้อย ถอดรองเท้าและหมวกตามที่ไกด์บอกเมื่อเข้าห้องพระ และถามไกด์ก่อนถ่ายภาพภายใน เพราะ Bhutan Travel ระบุกฎถ่ายภาพภายในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ไว้ในหน้า Visit

นกกระเรียนคอดำ

นกกระเรียนคอดำ (Grus nigricollis) เป็นนกกระเรียนขนาดกลางที่ Wikipedia ระบุว่าสูงยาวราว 139 เซนติเมตร กางปีกกว้างราว 235 เซนติเมตร หนักราว 5.5 กิโลกรัม ตัวสีเทาอมขาว หัวและคอตอนบนสีดำ มีแต้มสีแดงบนหัว และขนปีกบินสีดำ มันผสมพันธุ์บนที่ราบสูงทิเบตและพื้นที่ห่างไกลบางแห่ง แล้วเคลื่อนลงมาที่ต่ำกว่าในหน้าหนาว ภูฏานเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศที่นกมาหากิน Bhutan Travel เขียนว่านกสายพันธุ์นี้พบเฉพาะบางส่วนของจีน อินเดีย และภูฏาน และมาถึงภูฏานตั้งแต่ปลายตุลาคมถึงกุมภาพันธ์

พฤติกรรมที่ Wikipedia บันทึกไว้เป็นประโยชน์กับคนที่จะไปดู นกค่อนข้างระแวง ในบางพื้นที่คุ้นกับคนท้องถิ่นที่ไม่รบกวน และดูเหมือนแยกแยะผู้ที่แต่งชุดท้องถิ่นออกจากคนอื่น นกใช้เวลาราวร้อยละ 75 ของวันในการหากิน ช่วงที่หากินมากที่สุดคือเช้ามืดและเย็น กินหัวของกกและต้นไม้ รากพืช ไส้เดือน แมลง และสัตว์เล็ก และบางครั้งกินเมล็ดข้าวบาร์เลย์ที่ตกหล่น ข้อสรุปสำหรับนักท่องเที่ยวคือช่วงเช้าและเย็นเป็นเวลาที่มีโอกาสเห็นนกมากกว่า และการเดินเข้าไปใกล้เกินไปทำให้นกหนี ซึ่งเป็นข้อสรุปของเราจากพฤติกรรมที่บันทึก ไม่ใช่กฎทางการ

Wikipedia ระบุว่าพื้นที่คุ้มครอง 163 ตารางกิโลเมตรของโพบจิกาในตำบลโพบจิ กังเตย และเบียนา ถูกให้ RSPN ดูแลเพื่อวางแผนอนุรักษ์ และยังมีสัตว์ที่ถูกคุกคามระดับโลกอีก 13 ชนิดในหุบเขา เช่น ไก่ฟ้าเทรโกปันของบลีธ์ และนกอินทรีจุดใหญ่ ส่วนสัตว์ป่าบนเขารอบ ๆ มีกวางเห่า หมูป่า เก้งแซมเบอร์ หมีดำหิมาลัย และเสือดาว

ศูนย์การศึกษานกกระเรียนคอดำ

ตารางค่าเข้าทางการลง Black-necked Crane Education Center ที่โพบจิกา ค่าเข้า 200 งุลตรัม เวลา 09.00-17.00 น. และระบุผู้ติดต่อเป็นองค์กร RSPN Wikivoyage ลงรายการ Black-necked Crane Visitor Centre ที่หมู่บ้านนูบดิง เวลา 09.00-17.00 น. เหมือนกัน และอธิบายว่าเป็นพื้นที่เรียนรู้เรื่องพฤติกรรม ที่อยู่อาศัยและสถานะการอนุรักษ์ ชื่อสองแห่งนี้น่าจะเป็นสถานที่เดียวกันแต่เรายังไม่ยืนยัน เพราะตารางทางการเรียก Education Center และ Wikivoyage เรียก Visitor Centre

สิ่งที่แนะนำตามเหตุผลคือแวะศูนย์ก่อนเดินในทุ่ง เพราะได้รู้ว่านกอยู่ตรงไหนและควรเข้าใกล้แค่ไหน คำแนะนำนี้เป็นข้อเสนอของเรา ไม่ใช่ข้อมูลทางการ และเราไม่ได้ตรวจว่าศูนย์มีกล้องส่องทางไกลให้ยืมหรือมีนิทรรศการอะไรบ้าง

เทศกาลนกกระเรียนคอดำและกังเตยเซชู

เทศกาลนกกระเรียนคอดำที่วัดกังเตยลงในปฏิทินชั่วคราวของสมาคมผู้ประกอบการทัวร์ภูฏานวันที่ 11 พ.ย. ทั้งปี 2569 และ 2570 Wikipedia เขียนวันที่ 12 พ.ย. จึงเป็นข้อขัดแย้งเล็กน้อย เราใช้ปฏิทินของสมาคมเป็นหลักเพราะเป็นไฟล์ล่าสุดที่เปิดอ่านได้ และบอกให้ตรวจอีกครั้งเมื่อใกล้วัน Wikipedia อธิบายว่าเทศกาลจัดหลังนกมาถึง เด็กแต่งชุดนกเต้นรำเป็นท่าที่จัดไว้ในลานวัดและทั่วหุบเขา และมีคนในท้องถิ่นเข้าร่วมจำนวนมาก Wikivoyage เขียนว่ามีค่าเข้าร่วมงาน 50 ดอลลาร์สหรัฐนำไปใช้กับโครงการชุมชน เราไม่พบตัวเลขนี้ในแหล่งทางการ ยังไม่ยืนยัน

กังเตยเซชู (เทศกาลระบำหน้ากาก) ตามปฏิทินชั่วคราวปี 2570 คือ 13 ถึง 15 ต.ค. 2570 โดยวันสุดท้ายมีพิธีแขวนผ้าทองดรัลบนลานวัด ส่วนปี 2569 ไฟล์ปฏิทินเรียงตัวอักษรสลับกันเล็กน้อย เราอ่านได้ว่ากังเตยเซชูตกประมาณ 24 ถึง 26 ก.ย. 2569 ซึ่งผ่านไปแล้ว ยังไม่ยืนยันเพราะการเรียงคอลัมน์ของไฟล์ Wikipedia อธิบายช่วงเซชูตามปฏิทินจันทรคติภูฏานว่าเป็นวันที่ 5 ถึง 10 ของเดือนแปด ซึ่งไม่ได้ให้วันที่ตามปฏิทินสากล

เทศกาลเป็นพิธีทางศาสนาที่คนท้องถิ่นให้ความสำคัญ ควรแต่งกายเรียบร้อย ไม่เดินเข้าไปกลางลาน ไม่ขวางทางเดินของพระและนักเต้น และถามไกด์ก่อนถ่ายภาพคนใกล้ ๆ ถ้าคุณจะมาช่วงเทศกาล ห้องพักในหุบเขาที่มีจำกัดมักเต็มก่อน เรื่องนี้เป็นข้อสังเกตทั่วไปของเรา เรายังไม่ได้ตรวจจำนวนห้องจริง และเที่ยวบิน เที่ยวต่อไปทิมพูและปาโรอยู่ที่เทศกาลและฤดูกาลภูฏาน

เดินในหุบเขา เส้นทางและวัดเล็ก

Wikipedia ลงเส้นทางเดินที่คนนิยมสองแบบ แบบแรกคือเส้นธรรมชาติกังเตย (Gangte Nature Trail) ใช้เวลาราว 90 นาที เริ่มจากกำแพงหินมณีทางเหนือของวัดและไปจบที่วัดเคอวัง (Khewang Lhakhang) อีกแบบคือเส้นเดินสามวันของหุบเขาโพบจิกา ซึ่งออกจากวัดกังเตย ผ่านหมู่บ้านกุมบู เกดาเชน เคบายทัง และไปจบที่วัดกิลคอร์ทัง เราไม่ได้ตรวจระยะทาง ความสูงสะสม หรือสภาพทางเดินปัจจุบัน และถ้าจะเดินต้องมีไกด์ตามกฎของ Bhutan Travel

วัดเล็กในหุบเขาที่ Wikipedia ลงไว้ ได้แก่ วัดกุมบู (Kumbu Lhakhang) ทางเหนือของวัดใหญ่ ซึ่งอธิบายว่าเดิมเป็นวัดของศาสนาบอน วัดเกนลุงเดรชากลิง (Ngenlung Drechagling) หนึ่งในแปดวัดที่ลองเชนปะสร้างศตวรรษที่ 14 วัดดัมเช และวัดเคอวังซึ่งอยู่บนพื้นหุบเขาและสร้างศตวรรษที่ 15 มีสามชั้นแทนพระพุทธเจ้าสามกาล เราไม่ได้ตรวจค่าเข้าหรือเวลาเปิดของวัดเหล่านี้ ตารางทางการลงเฉพาะวัดกังเตยและศูนย์นกกระเรียน และไม่ควรเข้าใจว่าวัดเล็กทุกแห่งเปิดให้นักท่องเที่ยว

เดินทางไปโพบจิกา

ภูฏานไม่มีรถเช่าขับเองสำหรับนักท่องเที่ยวตาม FAQ ของ Bhutan Travel เมื่อต้องมีไกด์และรถพร้อมคนขับตลอดการเดินทาง เรื่องรถและไกด์สรุปไว้ที่วีซ่าภูฏานและ SDF เส้นทางจากทิมพูผ่านโดชูลาพาสและพูนาคาก่อนขึ้นช่องเขาเปเลลา (Pele La) แล้วจึงแยกเข้าโพบจิกา Wikipedia ลงความสูงของเปเลลาที่ 3,420 เมตรในบทความช่องเขา แต่บทความตรงซาซองเขียน 3,330 เมตร ดูตารางข้อขัดแย้ง ถนนช่วงมรสุมอาจถูกตัดด้วยดินถล่มตามที่ GOV.UK เตือน จึงควรเผื่อวันสำรอง ไปปาโรจากกรุงเทพ ดูไปภูฏานจากกรุงเทพ

ที่พักและการตัดสินใจนอนหรือไม่นอน

เราไม่ได้ตรวจรายชื่อหรือราคาโรงแรมในโพบจิกา จึงไม่ลงชื่อที่พักและไม่ใส่ปุ่มจองที่พักในหน้านี้ หลักการที่ใช้ได้คือหุบเขาอยู่สูงราว 3,000 เมตรและไกลจากทิมพูหลายชั่วโมง การมาเช้าไปเย็นกลับจากทิมพูจะเหลือเวลาในหุบเขาน้อย ผู้ที่อยากเห็นนกตอนเช้ามืดหรือเย็นควรพิจารณานอนในหุบเขาหนึ่งคืน ข้อเสนอนี้เป็นของเรา และต้องจองผ่านผู้ให้บริการที่ได้รับอนุมัติเพราะในภูฏานต้องพักที่พักที่ได้รับอนุมัติตามกฎเว็บทางการ ข้อมูลที่พักในปาโรและทิมพูดูที่พักปาโรและทิมพู

งบประมาณ

แผนเที่ยวตัวอย่าง (ข้อเสนอของเรา)

ถ้ามีเวลาไม่ถึงสี่คืนในภูฏาน โพบจิกาอาจเป็นส่วนที่ตัดได้ เพราะต้องขับไกล เราไม่ได้ตัดสินแทนคุณ แต่ถ้าคุณมาช่วงปลายตุลาคมถึงกุมภาพันธ์และอยากเห็นนก เหตุผลที่จะไปมีน้ำหนักขึ้น เมื่อเทียบกับฤดูอื่นที่ภูมิทัศน์เขียวแต่ไม่มีนก

ความปลอดภัยและข้อควรระวัง

• ความสูงราว 3,000 เมตร GOV.UK เขียนว่าโรคแพ้ความสูงเป็นความเสี่ยงในบางพื้นที่ของภูฏาน ควรไปให้ร่างกายปรับตัว ดื่มน้ำ และบอกไกด์เมื่อไม่สบาย
• อากาศหนาวและเปลี่ยนเร็ว Wikipedia ให้อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ยเดือนธันวาคม -4.8 องศา เตรียมเสื้อกันหนาวและกันฝน
• ถนนหุบเขาและช่องเขาเสี่ยงดินถล่มช่วงมรสุม GOV.UK เตือนให้เลี่ยงเดินทางกลางคืน ตามเว็บ FCDO ที่อัปเดตล่าสุด 10 ธ.ค. 2568 และยังเป็นปัจจุบัน ณ 21 ต.ค. 2569 ไม่มีคำแนะนำให้เลี่ยงการเดินทางไปภูฏาน
• แคนาดาประกาศระดับ Take normal security precautions (ใช้ความระมัดระวังตามปกติ) ปรับปรุงล่าสุด 14 ต.ค. 2569 ส่วนออสเตรเลีย (Smartraveller) เปิดหน้าเว็บไม่สำเร็จด้วยระบบอ่านอัตโนมัติ ยังไม่ยืนยัน
• ห้ามรบกวนนก ห้ามเข้าใกล้ ห้ามให้อาหาร ห้ามบินโดรน และเดินตามทางที่ไกด์หรือเจ้าหน้าที่ศูนย์บอก
• ต้องมีไกด์ที่ได้รับรองตลอดการเดินทาง ตาม FAQ ของ Bhutan Travel
• โรงพยาบาลที่ทำผ่าตัดและรักษาฉุกเฉินได้มีแห่งเดียวในทิมพู ตาม GOV.UK ผู้ป่วยหนักต้องส่งตัวไปต่างประเทศ ควรมีประกันที่ครอบคลุมการอพยพ
• เบอร์ฉุกเฉินตาม Bhutan Travel คือ 110 ดับเพลิง 112 รถพยาบาล 113 ตำรวจ
• ห่างไกลจากร้านค้า ควรเตรียมเงินสด ยาประจำตัว และถุงขยะเก็บขยะกลับ

ตรงไหนที่แหล่งข้อมูลพูดไม่ตรงกัน

สิ่งที่ยังไม่ยืนยัน

• ค่าเข้าและเวลาเปิดวัดกังเตยและศูนย์นกกระเรียนปี 2569 ที่ตรงกับตาราง (ไฟล์สร้าง มี.ค. 2566)
• ค่าเข้าร่วมเทศกาลนกกระเรียน และวันจริงของเทศกาลปี 2569 (ปฏิทินเป็นแบบชั่วคราว)
• จำนวนนกกระเรียนที่มาปีนี้ และวันที่นกกลุ่มแรกมาถึงในปี 2569
• โทษตามกฎหมายสำหรับการทำร้ายนกกระเรียน
• ระยะเวลาเดินทางจากพูนาคาและค่ารถ
• รายชื่อ ราคาและห้องว่างของที่พักในหุบเขา
• ค่าเข้าและเวลาเปิดของวัดเล็กในหุบเขา เช่น วัดเคอวัง
• คำแนะนำการเดินทางล่าสุดของออสเตรเลีย และของกระทรวงการต่างประเทศไทยสำหรับภูฏาน
• สภาพถนนและช่องเขาเปเลลาช่วงที่คุณจะไปจริง

ลิงก์ที่หน้านี้ใช้ และรายได้ของเรา

ถ้ามีกล่องจองในหน้านี้ ปุ่มในกล่อง (Klook และ KKday) เป็นลิงก์พันธมิตร ถ้าคุณซื้อหลังกดเข้าไป เราอาจได้ค่าคอมมิชชัน โดยราคาที่คุณจ่ายไม่เพิ่ม ข้อมูลค่าเข้า เวลา กฎต่าง ๆ และข้อมูลสัตว์มาจากแหล่งที่ระบุ ไม่ได้มาจากผู้ขายทัวร์ ทัวร์ภูฏานที่ขายออนไลน์ส่วนใหญ่เป็นแพ็กเกจหลายวันที่รวม SDF ไกด์ และที่พัก ซึ่งอาจไม่ได้แวะโพบจิกา ควรอ่านรายการที่รวมก่อนจ่าย เราไม่แนะนำบริษัททัวร์เจ้าใดเป็นพิเศษ

คำถามที่พบบ่อย

ราคา ตารางเวลา และกฎการเข้าเมืองเปลี่ยนได้ ตัวเลขในหน้านี้เป็นค่าประมาณ ณ ปี 2569 (2026) โปรดยืนยันกับหน้าทางการหรือผู้ให้บริการก่อนจอง พบข้อมูลล้าสมัยหรือไม่? แจ้งเรา.