น้ำตกปาโจ บูโด-สุไหงปาดี ค่าเข้า 20/100 บาท มัสยิด 300 ปี

อุทยานแห่งชาติบูโด-สุไหงปาดีเป็นอุทยานป่าเทือกเขาสันกาลาคีรีที่กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ดูแล ส่วนน้ำตกปาโจที่อยู่ใกล้ที่ทำการอุทยานเป็นจุดที่คนในจังหวัดรู้จักที่สุด ที่ทำการอยู่ในอำเภอบาเจาะ ห่างตัวเมืองนราธิวาสราว 26 กม. ตามที่หนังสือพิมพ์แนวหน้าเขียนไว้ หน้านี้ยังรวมมัสยิดวาดีลฮูเซ็น (มัสยิด 300 ปี) ซึ่งเป็นศาสนสถานไม้เก่าแก่ที่เว็บจังหวัดนราธิวาสจัดให้เป็นหนึ่งในที่เที่ยวสำคัญ และพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นสองแห่งที่เว็บจังหวัดลงไว้ในตำบลละหาร

เราไม่ได้ไปที่นั่นเอง ข้อมูลมาจากเว็บที่อ่านเมื่อ 19 ต.ค. 2569 และมีหลายตัวเลขที่แหล่งข้อมูลไม่ตรงกัน เราแสดงเป็นตารางพร้อมแหล่งและวันที่ นราธิวาสมีคำแนะนำเฉพาะจากหลายรัฐบาล ดูหน้าคำแนะนำและความมั่นคง ก่อนวางแผน ภาพรวมจังหวัดอยู่ในคู่มือเที่ยวนราธิวาส และป่าอนุรักษ์ฝั่งสุคิรินและแว้งอยู่ในหน้าฮาลา-บาลาและสุคิริน

ข้อมูลที่ตรวจแล้ว และสิ่งที่ยืนยันไม่ได้

ตรงไหนที่แหล่งข้อมูลพูดไม่ตรงกัน

เวลาเปิดและโทรศัพท์ของอุทยาน

เวลาเปิดมีสามค่าจากสามสื่อ และเลขที่บ้านของถนนพิพิธปาโจก็ไม่ตรงกัน (230 กับ 67) ซึ่งอาจเป็นคนละอาคาร เช่นที่ทำการอุทยานกับจุดทางเข้า แต่ไม่มีแหล่งทางการอธิบาย เราถือเบอร์โทรของกรมอุทยานฯ เป็นเบอร์ที่ควรลองก่อน และแนะนำให้ถือช่วงเวลา 09:00-16:00 น. เป็นช่วงที่อยู่ในเวลาของทุกแหล่ง ถ้าไปเช้ากว่านั้นหรือใกล้เวลาปิดให้โทรถามก่อน

ยอดเขาสูงสุดและขนาดน้ำตก

ตัวเลข 548 เมตรของกรมอุทยานฯ สอดคล้องกับ 1,800 ฟุตในพระราชดำรัสที่กรมอ้างในหน้าเดียวกัน ส่วน 1,182 เมตรของ Thai Holiday Guide ไม่มีแหล่งอ้างอิงและห่างจากค่าของกรมมาก เราจึงใช้ค่าของกรม ส่วนจำนวนชั้นของน้ำตก เว็บจังหวัดเขียน 4 ชั้นขณะที่ ททท. ที่ทีมเราอ่านผ่านเบราว์เซอร์เขียน 9 ชั้น เราไม่ได้เปิดหน้า ททท. ซ้ำวันนี้ (ตอบ 403) จึงยังไม่ตัดสินว่าใครถูก ผู้ที่เดินขึ้นไปเห็นเองจะนับได้ชัดกว่า

ปีสร้างและชื่อ 300 ปีของมัสยิดตะโละมาเนาะ

ปี พ.ศ. 2167 ถึง พ.ศ. 2569 คือ 402 ปี (เรานับเอง) ซึ่งไม่ตรงกับคำว่า 300 ปีในชื่อเรียก ชื่อนี้อาจเป็นชื่อที่ตั้งสมัยก่อนหรือเรียกประมาณ เราไม่พบแหล่งอธิบาย จึงไม่ตัดสินว่าอายุจริงเท่าไร และใช้ทั้งชื่อเรียกกับปีของเว็บจังหวัดควบกันพร้อมบอกว่าไม่ตรงกัน

ค่าเข้าตามระเบียบกรมอุทยานแห่งชาติฯ

ข่าวของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ลงวันที่ 2 มิ.ย. 2565 รายงานว่าระเบียบว่าด้วยการเรียกเก็บค่าบริการในอุทยานแห่งชาติที่ราชกิจจานุเบกษาเผยแพร่เมื่อ 9 ธ.ค. 2564 มีผลใช้ 7 มิ.ย. 2565 และแบ่งอุทยานเป็นสี่กลุ่ม อุทยานแห่งชาติบูโด-สุไหงปาดี จ.นราธิวาส อยู่ในกลุ่มที่ 1 ซึ่งมีอัตราคนไทยเด็ก 10 ผู้ใหญ่ 20 บาท ชาวต่างประเทศเด็ก 50 ผู้ใหญ่ 100 บาท ต่อคน ไม่รวมค่ายานพาหนะที่ข่าวลงว่ารถยนต์ 4 ล้อ 30 บาทต่อคัน รถ 6 ล้อ 100 บาท รถมากกว่า 6 ล้อไม่เกิน 10 ล้อ 200 บาท มอเตอร์ไซค์ 20 บาท

ตัวเลขนี้ตรงกับที่ Thai Holiday Guide เขียนไว้ว่า 100 บาทสำหรับผู้ใหญ่ต่างชาติ 50 บาทสำหรับเด็กต่างชาติ และ 20 บาทสำหรับคนไทย (ไม่ได้ลงเด็กไทย) แต่เรายังไม่เห็นประกาศอัตราปัจจุบันจากกรมฯ หลังปี 2565 จึงเขียนว่าเป็นอัตราตามระเบียบปี 2565 ที่ยังไม่ตรวจว่ามีเปลี่ยนแปลงหรือไม่ และเว็บ Thai Holiday Guide บอกว่าไม่มีบัตรเครดิตที่ประตู ให้พกเงินสด ซึ่งเป็นข้อมูลเว็บเดียว

อุทยานแห่งชาติบูโด-สุไหงปาดี

หน้าของกรมอุทยานฯ ในระบบจองบ้านพัก ซึ่งแก้ไขล่าสุด 15 ม.ค. 2569 เขียนว่าอุทยานครอบคลุมอำเภอบาเจาะ รือเสาะ ยี่งอ เจาะไอร้อง ระแงะ สุคิริน ของนราธิวาส อำเภอรามัน ยะลา และอำเภอกะพ้อ ปัตตานี เป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อน เป็นแหล่งต้นน้ำ มีพันธุ์ไม้ค่า เช่น ปาล์มบังสูรย์และใบไม้สีทอง ประกาศตามพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติในราชกิจจานุเบกษา 17 มิ.ย. 2542 เป็นลำดับที่ 95 ของประเทศ ฝนชุกระหว่างพฤษภาคมถึงธันวาคม ฤดูร้อนระหว่างมกราคมถึงเมษายน

กรมอุทยานฯ เล่าว่าปี 2517 กรมป่าไม้ตั้งวนอุทยานน้ำตกปาโจในป่าเทือกเขาบูโด และปี 2519 ตั้งวนอุทยานน้ำตกฉัตรวารินในป่าเทือกเขาสุไหงปาดี ก่อนรวมเป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อ 7 กันยายน 2524 มีพระราชดำรัสว่าเทือกเขาสุไหงปาดีสูง 1,800 ฟุตเป็นเทือกเขาที่สูงที่สุดของนราธิวาส และควรรักษาแหล่งน้ำ เช่นนั้นเป็นเหตุให้กรมป่าไม้สำรวจก่อนตั้งอุทยาน เราไม่ได้ตรวจเอกสารต้นฉบับของข้อมูลเหล่านี้

ใบไม้สีทองหรือย่านดาโอ๊ะ (Bauhinia aureifolia) เป็นไม้เถาที่กรมอุทยานฯ บอกว่าใบสีทองนุ่มเหมือนกำมะหยี่ พบได้ทั่วไปในป่าบูโดและบริเวณที่ทำการอุทยาน วิกิพีเดียอังกฤษเขียนว่าพบครั้งแรกที่นี่ในปี 2531 สัตว์ป่าที่กรมฯ ระบุเช่น เก้ง กระจง เลียงผา ค่างแว่นถิ่นใต้ นกเงือกปากดำ และนกอื่น ๆ ซึ่งเป็นรายชื่อชนิดที่พบ ไม่ได้บอกว่าจะเห็นได้ง่าย

หน้าเดียวกันลงว่าที่ทำการมีโซน 1 ที่ให้บริการบ้านพัก ห้องประชุม เต็นท์ และลานบูโดสำหรับกางเต็นท์ แต่ไม่ลงราคาและเราไม่ได้ตรวจกับระบบจอง กรมฯ ยังบอกในหน้าสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 6 ว่าจากกรุงเทพฯ ถึงอำเภอบาเจาะ 1,122 กม. และจากอำเภอบาเจาะถึงที่ทำการเข้าถนนพิพิธปาโจประมาณ 3 กม. หน้าทั้งสองไม่ลงวันที่ปรับปรุงของส่วนนี้

เอกสารทางราชการเขียนถึงภูมิหลังพื้นที่ว่าเคยเป็นที่มั่นของขบวนการที่ใช้อาวุธ และปัจจุบันสงบเรียบร้อยและปลอดภัยมากขึ้น ซึ่งเป็นคำบรรยายในหน้าข้อมูลทั่วไปของกรมอุทยานฯ ไม่ใช่คำแนะนำด้านความปลอดภัย และรัฐบาลหลายประเทศมีคำแนะนำเฉพาะสำหรับนราธิวาส ผู้ที่สนใจควรอ่านในหน้าคำแนะนำและความมั่นคง และตรวจสถานะกับอุทยานโดยตรงก่อนไป

น้ำตกปาโจ

เว็บจังหวัดนราธิวาสเขียนว่าน้ำตกปาโจเป็นน้ำตกขนาดใหญ่ของผืนป่าบูโด มีน้ำไหลตลอดปี มี 4 ชั้น ชั้นแรกใหญ่และสวยที่สุด น้ำไหลจากลานผาหินกว้างสูง 60 เมตรลงสู่แอ่งใหญ่ ฤดูฝนจะยิ่งสวย ป่าเป็นป่าดิบชื้น สัตว์ที่เห็นง่ายคือค่างแว่นถิ่นใต้ และนกกาฝากท้องสีส้ม ใกล้น้ำตกมีศาลาธารทัศน์ซึ่งเคยเป็นพลับพลาที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อเสด็จประพาสนราธิวาส และมีก้อนหินสลักพระปรมาภิไธยอยู่ในบริเวณน้ำตก

หนังสือพิมพ์แนวหน้า (11 เม.ย. 2564) เขียนว่าที่ตั้งอยู่ 67 ถนนพิพิธปาโจ อำเภอบาเจาะ ไม่ใช่อำเภอสุไหงปาดีตามชื่ออุทยาน ห่างจากอำเภอเมืองราว 26 กม. เดินทางง่าย ไม่ต้องขึ้นเขาลงเขา ขับไปถึงอำเภอบาเจาะแล้วเข้าไปไม่ถึง 5 กม. ก็ถึง วันที่นั้นหัวหน้าอุทยานบอกว่ามีนักท่องเที่ยวหลายจังหวัดและมีการตรวจเข้มตามมาตรการสาธารณสุขช่วงโควิด ซึ่งเป็นสถานการณ์ปี 2564 ไม่ใช่ปัจจุบัน วิกิพีเดียอังกฤษเขียนว่าคำว่าปาโจ (pacho) มาจากภาษามลายูว่า pancur แปลว่าน้ำตก

Thai Holiday Guide เขียนว่าทางเดินไปน้ำตกเป็นเส้นทางในป่าร่มจากที่ทำการ ข้ามลำธาร ชั้นที่หนึ่งมีแอ่งที่คนลงเล่น ส่วนชั้นบนต้องไต่หินเปียกและเงียบกว่า แนะนำรองเท้าที่เกาะพื้น และไปเช้าก่อน 9 โมง ตามข้อมูลเว็บเดียว เราเห็นว่าคำแนะนำเรื่องรองเท้าสอดคล้องกับสภาพป่าชื้น แต่ไม่มีแหล่งทางการยืนยันเรื่องรายละเอียดทางเดินและความปลอดภัยในการเล่นน้ำ ผู้ที่เล่นน้ำควรถามเจ้าหน้าที่ เพราะฤดูฝนของนราธิวาสชุกสุดเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม และ ศอ.บต. ลงข่าวเตรียมรับน้ำท่วมเมื่อ 19 ต.ค. 2569

มัสยิดวาดีลฮูเซ็น ตะโละมาเนาะ (มัสยิด 300 ปี)

เว็บจังหวัดนราธิวาสเป็นแหล่งหลักที่เราอ่านตรงสำหรับมัสยิดนี้ ตั้งอยู่ที่บ้านตะโละมาเนาะ ตำบลลุโบะสาวอ อำเภอบาเจาะ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2167 ตามหน้านั้น เป็นอาคารสองหลังติดกัน สร้างด้วยไม้ตะเคียนทั้งหลัง ใช้ไม้สลักแทนตะปู รูปทรงไทยพื้นเมืองประยุกต์กับศิลปะจีนและมลายู หออะซานเป็นเก๋งจีนบนหลังคา ฝาใช้ไม้ทั้งแผ่นเจาะหน้าต่างและช่องลมแกะลายใบไม้ดอกไม้สลับลายจีน มีสุสานมุสลิมอยู่ข้างมัสยิด

ข้อความสำคัญสำหรับผู้มาเยือนในหน้านั้นคือมัสยิดยังใช้เป็นสถานประกอบศาสนกิจ หากต้องการเข้าชมภายในต้องได้รับอนุญาตจากโต๊ะอิหม่ามประจำหมู่บ้าน โดยทั่วไปเข้าชมได้เฉพาะภายนอก การเดินทางตามหน้านั้นคือทางหลวง 42 นราธิวาส-บาเจาะ ระยะ 25 กม. แล้วแยกที่บ้านบือราแง TrueID ลงเวลา 08:00-18:00 น. ซึ่งเป็นเวลาของสื่อ ไม่ใช่ทางการ และเรายังไม่ยืนยัน ภาพมัสยิดด้านล่างมาจากคอมมอนส์

พิพิธภัณฑ์ในตำบลละหาร

เว็บจังหวัดลงพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นขุนละหารที่บ้านกาเด็ง หมู่ 7 ตำบลละหาร ก่อตั้งปี 2552 โดยนายรัศมินทร์ นิติธรรม (ผู้ใหญ่มิง) เพื่อรักษาศิลปะภูมิปัญญาท้องถิ่น มี 6 ห้อง ได้แก่ ห้องภูมิหลัง (เครื่องปั้นดินเผาสมัยลังกาสุกะ) ห้องเครื่องใช้ไม้สอย ห้องพิธีกรรม (แห่นก มะโย่ง) ห้องสายน้ำ (ประมง) ห้องศาสตราวุธ (กริช ดาบ) และห้องนันทนาการ เปิดทุกวัน 09:00-16:00 น. โทร 0 7359 1222 และ 08 9656 9957 อยู่ริมทางหลวง 42 นราธิวาส-บาเจาะ-ปัตตานี หน้าเดียวกันลงพิพิธภัณฑ์มรดกวัฒนธรรมอิสลามและศูนย์การเรียนรู้อัล-กุรอานที่โรงเรียนสมานมิตรวิทยา ตำบลละหาร ห่างตัวเมืองราว 11 กม. มีคัมภีร์มากกว่า 70 เล่ม และบอกว่าคัมภีร์อัล-กุรอานเล่มเก่าที่สุดของโรงเรียนอายุกว่า 1,000 ปี มาจากอียิปต์ พิพิธภัณฑ์ถาวรอยู่ระหว่างก่อสร้างตามหน้านั้น ซึ่งไม่ลงปี เราจึงไม่ทราบสถานะปัจจุบัน

หน้าเว็บจังหวัดนี้ระบุตำบลละหารของพิพิธภัณฑ์อิสลามว่าอยู่อำเภอยี่งอ ส่วนวิกิพีเดียไทยหน้าอำเภอบาเจาะมีองค์การบริหารส่วนตำบลละหารในรายชื่อของอำเภอบาเจาะ สองแหล่งไม่ตรงกันเรื่องอำเภอ เราไม่ตัดสินและแนะนำให้ถามที่พิพิธภัณฑ์หรือที่ว่าการอำเภอก่อน

เคล็ดลับที่เป็นข้อเสนอของเรา

ข้อเสนอเหล่านี้เป็นความเห็นเรา ไม่ใช่ข้อมูลทางการ โทรหาที่ทำการอุทยานเพื่อถามเวลาเปิดก่อนไป เพราะสื่อให้เวลาไม่ตรงกัน พกเงินสดตามคำเตือนของ Thai Holiday Guide และสำรองไว้เผื่อค่ายานพาหนะ ค่าเข้าที่ระเบียบปี 2565 ให้ไว้ ไปในช่วงเช้าและเดินตามเส้นทางที่จัดไว้ ไม่ลงเล่นน้ำเมื่อฝนตกหนักหรือระดับน้ำสูง ตรวจประกาศน้ำท่วมของ ศอ.บต. ก่อนไป สำหรับมัสยิด แต่งกายสุภาพ ถอดรองเท้า ขออนุญาตก่อนถ่ายภาพภายในและไม่เข้าภายในถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ดูแล ส่วนตอนเดินทางให้เผื่อเวลาให้จุดตรวจตามที่ ททท. บรรยายว่าอาจมี และอย่าเดินทางกลับในเวลามืด

สิ่งที่ยังยืนยันไม่ได้

คำถามที่พบบ่อย

ราคา ตารางเวลา และกฎการเข้าเมืองเปลี่ยนได้ ตัวเลขในหน้านี้เป็นค่าประมาณ ณ ปี 2569 (2026) โปรดยืนยันกับหน้าทางการหรือผู้ให้บริการก่อนจอง พบข้อมูลล้าสมัยหรือไม่? แจ้งเรา.